Nowe zjawisko: połączone tsunami na Antarktydzie
Spadające masy lodu na Antarktydzie powodują zjawisko podwójnego tsunami, jednego na powierzchni i drugiego, bardziej podstępnego, na głębokości. Wpływ tych zdarzeń jest szczególnie istotny z punktu widzenia regulacji temperatury oceanów i wpływu na lokalny ekosystem.
Narodziny podwójnego tsunami
Istnieją obecnie dowody na to, że zapadające się lodowce w wodach południowych wytwarzają potężne podwodne fale przypominające tsunami. Jednak ostatnie obserwacje idą dalej: jedno tsunami nie tylko dociera do górnej warstwy, ale drugie pojawia się na głębokości. Te burzliwe „bliźniaki” faktycznie mają zdolność redystrybucji prądów oceanicznych i mas termicznych.
Najbardziej zauważalny przypadek miał miejsce, gdy brytyjscy eksperci płynęli w pobliżu Półwyspu Antarktycznego na początku 2020 roku. Duża część lodowca Williama oderwała się na ich oczach. Przy tej okazji satelity misji Copernicus Sentinel-1 zarejestrowały rozpad i późniejsze ruchy, odsłaniając kawałki lodu odpowiadające wielkości tuzina boisk piłkarskich. Warto zauważyć, że już w połowie XX wieku lodowiec Williama cofnął się o trzy kilometry.
Konsekwencje podwójnego efektu
Wykrywania tej drugiej głębokiej fali można dokonać za pomocą specjalnych czujników. Zainteresowanie tym odkryciem wykracza poza ciekawość naukową; Wpływa na zrozumienie systemów klimatycznych. Chaos powstały w wyniku tej fali zmienia rozkład różnorodności biologicznej poprzez mieszanie warstw termicznych i powiązanych składników odżywczych.
Przed tą zmianą w głębokich wodach występował gradient temperatury, gdzie zimne warstwy znajdowały się nad warstwami ciepłymi. Po zdarzeniu zaobserwowano homogenizację temperaturową, co spowodowało zmiany w ekosystemie.
Implikacje dla modeli klimatycznych
W większości przypadków mieszanie się wody jest spowodowane siłami takimi jak wiatr lub przypływ. Jednakże te nagłe degradacje spowodowane zapadnięciem się lodowców przypominają degradację obserwowaną podczas trzęsienia ziemi lub osunięcia się ziemi. Obecnie dynamiki te nie są uwzględniane w modelach prognoz klimatycznych.
Zjawisko to, dotychczas ograniczone do Antarktydy, może wystąpić także w Arktyce czy Grenlandii. Uwzględnienie tego obiecuje poprawę prognoz klimatycznych, szczególnie w odniesieniu do podnoszenia się poziomu morza, przyszłych społeczności morskich i ogólnie globalnego ocieplenia.
Jest to dodatkowy komponent, który modele prognostyczne muszą teraz zintegrować, aby udoskonalić swoje prognozy. Krótko mówiąc, analiza tsunami występujących po zapadnięciu się lodowców jest ważna w przewidywaniu przyszłości naszych oceanów.
Ważne jest dalsze monitorowanie tych bliźniaczych tsunami, aby lepiej zrozumieć ich znaczenie w złożonym równaniu globalnego ocieplenia.
